Bugün öğleden sonra kar yağacağını zaten biliyordum ama, dürüst olmam lazım kendimi buna hazırlamamıştım. Evde dönüp dolaşırken birden farkettim ki iri taneli kar yağıyor. Ben daha çok ince yağar, nasılolsa tutmaz diye düşünmüştüm ancak yaklaşık bir buçuk saat yağdı ve özellikle bitkilerin ve çatıların üzeri kar tuttu.
Böyle bir günün standart organizasyonu termosa doldurulan çay veya yakınlardaki bir kahve dükkanından alınacak kahve ile birlikte krabiye yemektir bana göre. Bunların tüketildiği mekanın da sahil yolu olması ayrıca bir güzellik katar işin içine. Karamsarlığım da buradan kaynaklanıyor. İri taneli kar yağışını görünce, karın tadını birlikte çıkarabileceğim birisini aradım (Aklıma ilk gelen kişiyi belirtmeme gerek yok sanırım). Hayır, gayet açık bir şekilde belli olduğu gibi Facebook veya msn listemdeki herhangi birisi benimle bu güzelim manzarayı paylaşmayacaktı (Belki de ben onlara sorsaydım paylaşırlardı, o insanlara teşekkür ederim ve böyle bir teklifi onlara ulaştırmadığımdan dolayı özür dilerim).
Uzun bir süredir kendi düşüncelerimin yarattığı temellerinin neye dayandığı belli olmayan hayal dünyamdan kaçmak için yoğun aerobik antrenmanlar yapıyorum. Bu durum bende bağımlılık yarattı. Ne zaman kötü hissetsem, bulunmak istemediğim bir durumda olsam hemen aklıma koşmak geliyor. İstenmeyen durumlardan kaçmak için kullanıyorum ve bundan sanırım zevk alıyorum.
Bu sık karşılaşmadığımız yağış çeşidini ve üzerinden araç geçmeyen yolların ve gökyüzünün beyaza boyanmasını birlikte yaşamak, tecrübe etmek istediğim bayanla daha tanışmamış olmam ve tanışma şansımın da bir hayli düşük olmasının bazı sonuçları oldu. Kısa vadedeki sonucu benim ekipmanımı giyerek sahilde uzun mesafeli bir koşuya çıkmamı sağladı. Koşarken uzaklaştığım problemlerim bana daha sonra geri dönse de koşu esnasındaki rahatlama ve fiziksel aktivite benim ihtiyaçlarım. Aşırı soğuk beni yıldıramadı ve yaklaşık 6km koştum. Döndüğümde traştan ve akabinde dışarıdaki soğuktan etkilenmiş yüzüm kızarmış ve sertleşmişti. Duştan çıkınca bu düşüncelerle tekrar karşılaştım. Ertesi gün cuma idi ve kar yağışı devam edecekti...
Ufuk Deniz Demirbilek
Böyle bir günün standart organizasyonu termosa doldurulan çay veya yakınlardaki bir kahve dükkanından alınacak kahve ile birlikte krabiye yemektir bana göre. Bunların tüketildiği mekanın da sahil yolu olması ayrıca bir güzellik katar işin içine. Karamsarlığım da buradan kaynaklanıyor. İri taneli kar yağışını görünce, karın tadını birlikte çıkarabileceğim birisini aradım (Aklıma ilk gelen kişiyi belirtmeme gerek yok sanırım). Hayır, gayet açık bir şekilde belli olduğu gibi Facebook veya msn listemdeki herhangi birisi benimle bu güzelim manzarayı paylaşmayacaktı (Belki de ben onlara sorsaydım paylaşırlardı, o insanlara teşekkür ederim ve böyle bir teklifi onlara ulaştırmadığımdan dolayı özür dilerim).
Uzun bir süredir kendi düşüncelerimin yarattığı temellerinin neye dayandığı belli olmayan hayal dünyamdan kaçmak için yoğun aerobik antrenmanlar yapıyorum. Bu durum bende bağımlılık yarattı. Ne zaman kötü hissetsem, bulunmak istemediğim bir durumda olsam hemen aklıma koşmak geliyor. İstenmeyen durumlardan kaçmak için kullanıyorum ve bundan sanırım zevk alıyorum.
Bu sık karşılaşmadığımız yağış çeşidini ve üzerinden araç geçmeyen yolların ve gökyüzünün beyaza boyanmasını birlikte yaşamak, tecrübe etmek istediğim bayanla daha tanışmamış olmam ve tanışma şansımın da bir hayli düşük olmasının bazı sonuçları oldu. Kısa vadedeki sonucu benim ekipmanımı giyerek sahilde uzun mesafeli bir koşuya çıkmamı sağladı. Koşarken uzaklaştığım problemlerim bana daha sonra geri dönse de koşu esnasındaki rahatlama ve fiziksel aktivite benim ihtiyaçlarım. Aşırı soğuk beni yıldıramadı ve yaklaşık 6km koştum. Döndüğümde traştan ve akabinde dışarıdaki soğuktan etkilenmiş yüzüm kızarmış ve sertleşmişti. Duştan çıkınca bu düşüncelerle tekrar karşılaştım. Ertesi gün cuma idi ve kar yağışı devam edecekti...
Ufuk Deniz Demirbilek
Powered by ScribeFire.
0 yorum:
Yorum Gönder